Op 4.200 meter hoogte denk je niet aan fotografie. Je denkt alleen aan de volgende stap.
De Inca Trail begint onschuldig. Een paadje door een vallei, maïsvelden, een paar toeristen met te grote rugzakken. Maar al snel klimt hij omhoog, en houdt hij niet meer op.
De gidsen hier kennen de paden zoals jij je eigen straat kent. Elke steen heeft een naam, elke pas een verhaal. Ze lopen in sandalen. Wij in dure wandelschoenen en toch hijgen we.
Dead Woman's Pass is de naam van de hoogste doorgang. Op 4.215 meter staan er wolken die van geen wijken willen weten. Je ziet niets, maar je voelt dat je ergens aankomt.
Op de ochtend van dag vier kijk je door de Zonnepoort naar Machu Picchu in de diepte, half verborgen in ochtendmist. Even snap je waarom mensen hun leven wijden aan het lopen van dit pad.